دمای ذوب آلومینیوم خالص ۶۶۰٫۳ درجه سانتی‌گراد است. اما در کارگاه ریخته‌گری با آلومینیوم خالص کار نمی‌کنید: آلیاژهای ریخته‌گری در یک بازه دمایی ذوب می‌شوند و مذاب باید با دمایی بالاتر از آن بازه ریخته شود. این مقاله تفاوت «دمای ذوب»، «دمای نگهداری» و «دمای ریختن» را توضیح می‌دهد، بازه ذوب آلیاژهای رایج را در یک جدول می‌آورد و نشان می‌دهد دمای نادرست چه عیوبی ایجاد می‌کند.

دمای ذوب آلومینیوم خالص

واحددمای ذوب آلومینیوم خالص
سانتی‌گراد۶۶۰٫۳ درجه
فارنهایتحدود ۱۲۲۰٫۶ درجه
کلوینحدود ۹۳۳٫۵

این عدد بسیار پایین‌تر از آهن است که حدود ۱۵۳۸ درجه ذوب می‌شود. همین دمای ذوب نسبتاً پایین، ریخته‌گری و بازیافت آلومینیوم را با انرژی کمتر ممکن می‌کند.

اکسید آلومینیوم ذوب نمی‌شود

لایه نازک اکسیدی که روی آلومینیوم و سطح مذاب آن تشکیل می‌شود، بیش از ۲۰۰۰ درجه ذوب می‌شود. این اکسید در دمای کوره جامد می‌ماند؛ به همین دلیل روی مذاب سرباره تشکیل می‌شود و اگر در قالب وارد شود، به شکل آخال در قطعه می‌ماند.

آلیاژها یک «بازه» ذوب دارند، نه یک نقطه

آلیاژ از یک دما شروع به ذوب شدن می‌کند (سالیدوس) و در دمای بالاتری کاملاً مذاب می‌شود (لیکوییدوس). میان این دو دما، فلز حالت خمیری دارد و بخشی جامد و بخشی مذاب است.

سیلیسیم دمای ذوب آلومینیوم را پایین می‌آورد. آلیاژ آلومینیوم با حدود ۱۲٫۶ درصد سیلیسیم «یوتکتیک» است و مانند فلز خالص در یک دمای مشخص، حدود ۵۷۷ درجه، ذوب و منجمد می‌شود. آلیاژهای نزدیک به این ترکیب بازه انجماد باریک‌تری دارند؛ سیالیت بهتر و حساسیت کمتر به ترک گرم از همین‌جا می‌آید.

بازه ذوب آلیاژهای رایج

آلیاژسالیدوس تا لیکوییدوس
آلومینیوم خالص۶۶۰٫۳ درجه؛ یک نقطه
آلیاژ یوتکتیک آلومینیوم–سیلیسیم (حدود ۱۲٫۶٪ سیلیسیم)حدود ۵۷۷ درجه؛ یک نقطه
A413 (خانواده LM6)حدود ۵۷۴ تا ۵۸۲ درجه
A360حدود ۵۵۷ تا ۵۹۶ درجه
A380حدود ۵۴۰ تا ۵۹۵ درجه
383 (نزدیک به ADC12)حدود ۵۱۶ تا ۵۸۲ درجه

این اعداد از جدول آلیاژهای دایکاست انجمن دایکاست آمریکای شمالی (NADCA) گرفته شده‌اند. بازه ذوب هر محموله به ترکیب دقیق آن بستگی دارد؛ عدد دقیق را از برگه فنی آلیاژ بگیرید. بازه باریک A413 در برابر بازه پهن‌تر آلیاژهای پرمس دلیل سیالیت و آب‌بندی بهتر آن است.

دمای ذوب، دمای نگهداری و دمای ریختن

  • دمای ذوب (لیکوییدوس): دمایی که آلیاژ کاملاً مذاب می‌شود.
  • دمای نگهداری: دمای کوره‌ای که مذاب تا زمان ریختن در آن می‌ماند.
  • دمای ریختن: دمای مذاب در لحظه ورود به قالب؛ همیشه بالاتر از لیکوییدوس.

به اختلاف دمای ریختن با لیکوییدوس فوق گداز می‌گویند. مذاب به این فاصله دمایی نیاز دارد تا پیش از پرشدن کامل قالب منجمد نشود. بازه‌های رایج در منابع صنعتی:

روشبازه رایج دمای مذاب در منابع
دایکاست؛ کوره نگهداریحدود ۶۵۰ تا ۷۰۰ درجه
ریخته‌گری ثقلی در قالب فلزیحدود ۶۵۰ تا ۷۵۰ درجه
ریخته‌گری ماسه‌ای آلیاژهای آلومینیوم–سیلیسیمحدود ۶۸۰ تا ۷۶۰ درجه

اگر مذاب بیش از حد داغ باشد

  • جذب هیدروژن بیشتر: حلالیت هیدروژن با دما بالا می‌رود و تخلخل گازی بیشتر می‌شود. روش‌های مقابله را در مقاله گاززدایی آلومینیوم ببینید.
  • اکسید و سرباره بیشتر: افت ذوب بالا می‌رود؛ جزئیات در مقاله افت ذوب آلومینیوم.
  • چسبیدن مذاب به قالب: در دایکاست، مذاب داغ‌تر به قالب فولادی می‌چسبد و فرسایش قالب را سریع‌تر می‌کند.
  • ساختار درشت‌تر: فوق گداز زیاد می‌تواند دانه‌بندی قطعه را درشت‌تر کند.
  • مصرف انرژی بیشتر بدون هیچ سودی برای قطعه.

اگر مذاب بیش از حد سرد باشد

  • پر نشدن قالب و سردجوشی در بخش‌های نازک قطعه.
  • تشکیل لجن در آلیاژهای دایکاست با آهن و منگنز بالا، در کوره نگهداری سرد.
  • سطح نامرغوب و خطوط جریان روی قطعه.

این عیوب و علت‌هایشان را در مقاله عیوب ریخته‌گری آلومینیوم مرور کرده‌ایم.

دما را درست اندازه بگیرید

  1. از ترموکوپل غوطه‌ور و کالیبره استفاده کنید.
  2. به دماسنج‌های فروسرخ برای مذاب آلومینیوم تکیه نکنید؛ لایه اکسید سطح و بازتاب مذاب عدد آن‌ها را غیرقابل اعتماد می‌کند.
  3. دما را در نقطه برداشت مذاب بسنجید، نه فقط از روی نمایشگر کوره.
  4. دمای ریختن را برای هر قطعه ثبت کنید تا عیوب را بتوانید به دما ربط دهید.